அருளுடைமை - எல்லா உயிர்களிடத்தும் செலுத்தும் இரக்கம்
குறள் வரிசை
குறள்:241
அருட்செல்வம் செல்வத்துள் செல்வம் பொருட்செல்வம்
பூரியார் கண்ணும் உள.
குறள் விளக்கம்:

செல்வம் எல்லாவற்றுள்ளும் சிறந்த செல்வம் உயிர்களிடம் அருள் கொண்டிருக்கும் செல்வம்; பொருளால் வரும் செல்வங்கள் கொடிய உள்ளம் கொண்ட கீழோரிடத்தும் உண்டு.

குறள்:242
நல்லாற்றாள் நாடி அருளாள்க பல்லாற்றால்
தேரினும் அஃதே துணை.
குறள் விளக்கம்:

நல்ல வழியில் நின்று விரும்பி அருளுடைய செயல்களைச் செய்க; ஏனென்றால், பல வழியில் ஆராய்ந்து பார்த்தாலும் அதுவே உயிருக்கு துணை.

குறள்:243
அருள்சேர்ந்த நெஞ்சினார்க் கில்லை இருள்சேர்ந்த
இன்னா உலகம் புகல்.
குறள் விளக்கம்:

உயிர்களிடத்தில் கருணையுள்ள மனமுடையவர்கள், இருள் நிறைந்த துன்பமுடைய நரகத்தில் செல்லமாட்டார்.

குறள்:244
மன்னுயிர் ஓம்பி அருளாள்வாற்கு இல்லென்ப
தன்னுயிர் அஞ்சும் வினை.
குறள் விளக்கம்:

உயிர்களிடம் கருணையைச் செலுத்துகின்றவர்களிடத்துத் தமது உயிர் அஞ்சுவதற்குக் காரணமான பாவச்செயல்கள் தோன்றா.

குறள்:245
அல்லல் அருளாள்வார்க்கு இல்லை வளிவழங்கும்
மல்லல்மா ஞாலம் கரி.
குறள் விளக்கம்:

அருள் உடையவர்களுக்குத் துன்பம் இல்லை; காற்று இயங்குகின்ற வளமான பேருலகில் வாழ்பவரே இதற்குச் சாட்சியாவார்.

குறள்:246
பொருள்நீங்கிப் பொச்சாந்தார் என்பர் அருள்நீங்கி
அல்லவை செய்தொழுகு வார்.
குறள் விளக்கம்:

அருள் இல்லாமல் தீமைகளைச் செய்து வாழ்பவரைப் பொருளையும் இழந்து தாம் துன்பம் அடைந்ததையும் மறந்தவர் என்று அறிஞர் கூறுவர்.

குறள்:247
அருளில்லார்க்கு அவ்வுலகம் இல்லை பொருளில்லார்க்கு
இவ்வுலகம் இல்லாகி யாங்கு.
குறள் விளக்கம்:

பொருளில்லாதவர்களுக்கு இவ்வுலகத்தில் இன்பம் இல்லாதிருப்பது போல், உயிர்களிடத்தில் அருளில்லாதவர்களுக்கு மேல் உலக இன்பம் இல்லை.

குறள்:248
பொருளற்றார் பூப்பர் ஒருகால் அருளற்றார்
அற்றார்மற் றாதல் அரிது.
குறள் விளக்கம்:

பொருள் இல்லாமல் ஏழையாய்ப் போனவர் திரும்பவும் செல்வத்தால் பொலிவு பெறலாம்; அருளில்லாதவர் வாழ்க்கையின் பயன் அற்றவர். அவர் பின்னர் ஒருபோதும் சிறந்து விளங்கமாட்டார்.

குறள்:249
தெருளாதான் மெய்ப்பொருள் கண்டற்றால் தேரின்
அருளாதான் செய்யும் அறம்.
குறள் விளக்கம்:

அருள் மேற்கொள்ளாதவன் செய்கின்ற அறச்செயலை ஆராய்ந்தால், அஃது அறிவு தெளியாதவன் ஒரு நூலின் உண்மைப் பொருளைக் கண்டாற் போன்றது.

குறள்:250
வலியார்முன் தன்னை நினைக்கதான் தன்னின்
மெலியார்மேல் செல்லும் இடத்து.
குறள் விளக்கம்:

(அருள் இல்லாதவன் ) தன்னை விட மெலிந்தவர் மேல் துன்புறுத்த செல்லும் போது, தன்னை விட வலியவரின் முன் தான் அஞ்சி நிற்கும் நிலைமையை நினைக்க வேண்டும்.